zapomnienie

zapomniałam sie
zapomniałam się bardziej niż to możliwe
jak to możliwe ?

jak popękana ostrość zdarzeń
jak ironia nietrwałości
jak obcowanie
z niewidzialnym symptomem braku

dokonałam rozbioru logicznego
moich słabości
odkryłam mapę
połączeń nerwów
upływającego czasu
i...
znalazłam obietnicę powrotu
spokój nieprzemilczenia
punkt zwrotny
w mojej
poukładanej we fragmenty
rzeczywistości

znowu nic o niej nie wiem
wracam
żeby zapomnieć o niej wszystko