1933

dotknąć historii
stąpać po nieruchomych piaskach wspomnień,
odkryć ulotny dreszcz chwili
zapisanej na odwrocie pocztówki,
poczuć niewytłumaczalnie głęboką tęsknotę(...)

za czasem,
który znalazłam na straganie
pomiędzy starociami...

Tryptyk bycia

...

natłok myśli
gorączka niepewności
dźwięk braku otwartości
ruchy na w pół głuche
oczy szeroko zamknięte
pasmo szumów
osiadłe na czerwonych paznokciach
mentlik zdarzeń
prowokacja wyobraźni
jad ciszy zaklęty w obojętności
niepokój czystego oddechu
kropla łzy

milimetr tajemnicy
osadzony na filarze pozoru

...

gruboskórny dotyk
odrętwiały z przerażenia język
nienazwany bólem krzyk
stłumiony głos
i oko czasu
stojące na straży znieczulenia

...

złamałam wszystkie kody
rozszyfrowałam Enigme Życia
zaklęłam Wszystkich Świętych
połknęłam obietnicę milczenia

jestem TU i TERAZ

miejsca przeznaczenia

Przesypuję czas
wiaderkami pomysłów
utkanymi z dziurawej
kieszeni wyobraźni

Układam warstwy istnienia
na statywie uczuć
tuż przy skrzyżowaniu
myśli moich

Podążam torem obiektywnie
niewytyczonym

Czasem tylko przysiadam
na zielonej ławce złudzeń
próbując odgadnąć tajemnicę
lini papilarnych
położonych wzdłuż drogi
do miejsca mojego
Przeznaczenia

kalendarz teraźniejszości

ciepły sweter
kubek ulubionej herbaty-
mieszanka najdoskonalsza:
myśli nieposkładane
w kalendarzu wątpliwości

układasz swój plan
na przeszłość:
chwile do zapomnienia
emocje nie do zniesienia
tęsknota niezrealizowanych marzeń

i pustka...
bez wiary w teraźniejszość.

ego

dobrze mi się komponujesz
z kolorem światła odbijającym tusz,
który przysiadł dziś na mojej rzęsie

nie wiem dlaczego,
ale trudno nie myśleć
o tobie

nie myśleć
nie czuć
nie pytać

zaufać
dźwiękowi mojego kierunku
na twojej drodze

bez możliwości powrotu

z przystankiem
na sali operacyjnej

mojego EGO

zapomnienie

zapomniałam sie
zapomniałam się bardziej niż to możliwe
jak to możliwe ?

jak popękana ostrość zdarzeń
jak ironia nietrwałości
jak obcowanie
z niewidzialnym symptomem braku

dokonałam rozbioru logicznego
moich słabości
odkryłam mapę
połączeń nerwów
upływającego czasu
i...
znalazłam obietnicę powrotu
spokój nieprzemilczenia
punkt zwrotny
w mojej
poukładanej we fragmenty
rzeczywistości

znowu nic o niej nie wiem
wracam
żeby zapomnieć o niej wszystko

portret

znalazłem Twój kadr
wypatrując tej jednej milionowej,
która czyni różnice

mój oddech mierzony był
przestrzenią czasu pomiędzy migawkami

w takiej ciszy
czuję jak coś Twojego
głęboko we mnie rezonuje

to jak energia początku

wspinam się wtedy na palcach
żeby widzieć więcej, mocniej, bardziej

i nagle pojawia się ten moment
bliskości OBIEKTYWnej,
w której światło staje po mojej stronie

TERAZ!

patrz na mnie -
czyli w obiektyw...